Poezja od wieków zajmuje w kulturze miejsce szczególne. Jest jedną z najstarszych form wypowiedzi artystycznej, a jednocześnie pozostaje jedną z najbardziej intymnych i wymagających. Jej sens nie wyczerpuje się w opisie świata ani w przekazywaniu informacji. Poezja istnieje po to, aby uczyć uważności, pogłębiać doświadczenie emocjonalne i kształtować wrażliwość człowieka na słowo, drugiego człowieka oraz rzeczywistość, która często umyka w codziennym pośpiechu. Właśnie w takim kontekście warto spojrzeć na wieczór poetycki Mai Mużdżyńskiej jako na wydarzenie nie tylko artystyczne, lecz także formacyjne, budujące wspólnotę odbiorców skupionych wokół słowa i sensu.
Współczesny świat przyzwyczaja nas do komunikatów szybkich, skrótowych i podporządkowanych funkcji użytkowej. Język bywa w nim narzędziem instrukcji, reklamy lub informacji, rzadziej zaś przestrzenią namysłu i emocji. Poezja stawia wobec takiego języka wyraźny opór. Domaga się zatrzymania, ciszy i gotowości na wieloznaczność. Uczy, że jedno słowo może nieść więcej treści niż całe akapity, a pauza bywa równie znacząca jak zdanie. Kontakt z poezją rozwija wrażliwość językową, która przekłada się na umiejętność precyzyjnego myślenia, empatii i głębokiego przeżywania świata. Wiersz nie narzuca jednego sensu, lecz zaprasza do współtworzenia znaczeń, do dialogu pomiędzy autorem a czytelnikiem lub słuchaczem.
Wieczór poetycki w Bibliotece i Ośrodku Kultury w Bielawach staje się więc przestrzenią spotkania. Nie jest to jedynie prezentacja tekstów, ale wydarzenie, w którym poezja funkcjonuje jako doświadczenie wspólne. Słuchanie wierszy czytanych przez autorkę pozwala usłyszeć ich rytm, oddech i emocjonalne napięcia, których nie zawsze da się w pełni uchwycić w lekturze cichej. Poezja mówiona przywraca słowu jego pierwotny wymiar dźwiękowy i cielesny. Głos poetki staje się nośnikiem sensu, a obecność publiczności współtworzy atmosferę skupienia i otwartości.
Twórczość Mai Mużdżyńskiej wpisuje się w tradycję poezji osobistej, skoncentrowanej na przeżyciu jednostkowym, ale jednocześnie zdolnej do uniwersalizacji doświadczeń. Jej wiersze operują językiem prostym, a zarazem nasyconym emocjonalnie. Motywy dotyku, ciszy, nocy czy wewnętrznego niepokoju nie są jedynie elementami poetyckiej dekoracji, lecz sposobami opisywania stanów psychicznych i relacji ze światem. Poezja staje się tu lustrem, w którym odbija się zarówno twarz autorki, jak i wrażliwość czytelnika. Każdy może odnaleźć w tych tekstach własne doświadczenia, nawet jeśli zostały one nazwane innymi słowami.
Szczególne znaczenie ma fakt, że Maja Mużdżyńska swoją drogę twórczą rozpoczęła bardzo wcześnie. Poezja towarzyszyła jej w okresie dojrzewania, stając się narzędziem porządkowania emocji i myśli. Taki biograficzny kontekst pokazuje, jak istotną rolę może odgrywać literatura w rozwoju młodego człowieka. Pisanie wierszy uczy autorefleksji, cierpliwości i odpowiedzialności za słowo. Kształtuje zdolność nazywania tego, co trudne i nieoczywiste. Jednocześnie kontakt z literaturą wysokiej próby, konkursy poetyckie i publikacje w antologiach wprowadzają młodego twórcę w przestrzeń dialogu z tradycją i innymi autorami.
Poezja pełni ważną funkcję wychowawczą i kulturotwórczą. Nie polega ona na moralizowaniu ani na prostym przekazywaniu wartości. Wiersz oddziałuje subtelniej, poprzez emocję i obraz. Uczy wrażliwości na drugiego człowieka, ponieważ wymaga empatii i zdolności wczucia się w cudzą perspektywę. Czytelnik poezji staje się bardziej uważny na niuanse ludzkich przeżyć, na to, co niewypowiedziane wprost. W świecie pełnym uproszczeń poezja przypomina, że rzeczywistość jest złożona, a każdy człowiek nosi w sobie własną historię.
Znaczenie poezji w kształtowaniu wrażliwości szczególnie wyraźnie ujawnia się w kontekście wspólnot lokalnych. Wieczory poetyckie, takie jak spotkanie z Mają Mużdżyńską, integrują mieszkańców wokół kultury, która nie jest narzucona z zewnątrz, lecz wyrasta z lokalnego doświadczenia. Poetka, będąca Ambasadorką Gminy Bielawy, staje się symbolem tego, że twórczość artystyczna może rozwijać się także poza wielkimi ośrodkami kultury i że lokalność nie jest ograniczeniem, lecz źródłem autentyczności. Jej sukcesy literackie budują pozytywny wizerunek gminy i pokazują, jak ważne jest wspieranie młodych talentów.
Uhonorowanie Mai Mużdżyńskiej tytułem Ambasadorki Gminy Bielawy ma wymiar nie tylko prestiżowy, ale również symboliczny. Podkreśla znaczenie kultury i literatury w życiu społecznym oraz pokazuje, że działalność artystyczna może być formą zaangażowania obywatelskiego. Poezja nie funkcjonuje w próżni. Jest zakorzeniona w relacjach międzyludzkich, w przestrzeni szkoły, biblioteki i lokalnych instytucji kultury. Dzięki temu staje się elementem wspólnego dziedzictwa, a nie jedynie prywatnym doświadczeniem twórcy.
Wieczór poetycki zatytułowany Wszystko mi lustrem refleksem mej twarzy zaprasza do refleksji nad relacją pomiędzy światem zewnętrznym a wnętrzem człowieka. Poezja ukazuje, że to, co widzimy wokół siebie, zawsze filtrujemy przez własne emocje, wspomnienia i wrażliwość. Wiersz Aksamit jest przykładem takiego spojrzenia. Delikatność obrazów i powtarzalność motywu aksamitności budują atmosferę łagodności, a jednocześnie skrywają pytania o niepokój, chaos myśli i kruchość uczuć. Poezja nie udziela jednoznacznych odpowiedzi, lecz pozwala czytelnikowi zatrzymać się przy własnych emocjach.
Obcowanie z poezją rozwija także wrażliwość estetyczną. Uczy dostrzegania piękna w prostych obrazach i codziennych sytuacjach. Spacer przez cichy park, noc z gwiazdami czy aksamitny dotyk zyskują w wierszu nowy wymiar, stając się nośnikami sensu. Tego rodzaju doświadczenie estetyczne ma znaczenie wychowawcze, ponieważ uczy uważności na świat i szacunku dla drobnych chwil, które często decydują o jakości naszego życia.
Warto podkreślić, że poezja młodych autorów wnosi do kultury świeżość spojrzenia i autentyczność przeżyć. Twórczość Mai Mużdżyńskiej pokazuje, że dojrzałość poetycka nie jest kwestią wieku, lecz wrażliwości i pracy nad słowem. Jej wiersze są świadectwem konsekwencji i zaangażowania, a także dowodem na to, że literatura może być drogą rozwoju osobistego i społecznego. Dla młodych odbiorców spotkanie z rówieśniczą twórczością może stać się impulsem do własnych poszukiwań artystycznych i refleksji nad rolą języka w wyrażaniu siebie.
Wieczór poetycki w Bielawach jest więc wydarzeniem wielowymiarowym. Łączy wymiar artystyczny z edukacyjnym i społecznym. Pokazuje, że poezja nie jest sztuką elitarną ani zamkniętą, lecz przestrzenią dialogu i wspólnego przeżywania. W czasach, gdy kultura bywa traktowana instrumentalnie, takie spotkania przypominają o jej podstawowej funkcji, jaką jest kształtowanie wrażliwości i budowanie więzi między ludźmi.
Zaproszenie na spotkanie z Mają Mużdżyńską jest zaproszeniem do świata, w którym słowo ma znaczenie, a emocje nie są czymś wstydliwym ani zbędnym. To propozycja zatrzymania się i wsłuchania w poezję, która odbija ludzkie doświadczenie niczym lustro. Wspólne przeżycie wierszy może stać się początkiem rozmowy, refleksji i głębszego kontaktu z samym sobą oraz z innymi. Poezja, obecna w przestrzeni biblioteki i ośrodka kultury, potwierdza swoją żywotność i aktualność, pokazując, że nadal potrafi poruszać, inspirować i kształtować wrażliwość kolejnych pokoleń.
Maja Mużdżyńska
AKSAMIT
Aksamitny dotyk,
aksamitne dłonie.
Ile czasu mam mieć
bałagan w swej głowie?
Aksamitny chichot,
aksamitna cera.
Spacer przez cichy park
me myśli pozbiera.
Aksamitny klimat,
aksamitne kroki.
Noc z gwiazdami, lekkie,
spokojne obłoki.
Aksamitny osąd,
aksamitne słowa.
Nie pozwól, by zmarła
ta miłość lipcowa.
